Αυτο το blog κλείνει και διαγράφεται γιατι αποδείχτηκε εξίσου ηλίθιο με την ιδιοκτήτρια του. Εξ’αρχής ήταν ηλίθιο, αφου δεν είχε κανένα συγκεκριμένο θέμα και ούτε εγώ η ίδια το πολυαγαπόυσα. Το ακριβώς αντίθετο απο το προηγούμενο μου blog δηλαδή το http://kopelitsa-dresden.blogspot.com που είχε λειτουργήσει σαν διαυλος επικοινωνίας με τους φίλους μου και την οικογενειά μου τότε. Αυτο εδω το blog όμως λειτούργησε εντελώς λάθος. Το διάβασαν άτομα που δεν έπρεπε, άλλα άτομα, που έπρεπε περισσότερο απο τον καθένα αλλά (δυστυχώς) με μεγάλη καθυστέρηση, άσχετοι… Τέλος πάντων, σημασία έχει ότι τώρα κλείνει. Και δε θα ανοίξει κάποιο καινούργιο, κάπου αλλού. Στο άμεσο μέλλον τουλάχιστον. Εκτός αν πάω πάλι στο εξωτερικό. Αλλά και τότε θα προσέξω πάρα πολύ τι γράφω. Τη ζωή μας δε μπορούμε να την κρεμάμε με μανταλάκια στα περίπτερα του ίντερνετ.
Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη απο όσους έκανα κακό. Ήθελα μόνο να είμαι ευτυχισμένη. Και όσες φορές κατάλαβα ότι η δική μου ευτυχία περνάει μέσα απο τη δυστυχία των άλλων, έκανα πίσω. Οσες φορές δεν έκανα πίσω ήταν γιατι δεν το κατάλαβα εγκαίρως. Δε ζητώ απο κανέναν να με καταλάβει, είναι πάρα πολύ δύσκολο άλλωστε. Το πιο απλό είναι να με κατηγορήσετε για όλα. Κάντε το αν σας κάνει να αισθανθείτε καλύτερα. Κι εγω το προτιμώ. Μήπως και γλιτώσω απο τις τύψεις. Αυτά. Τέλος.
